System mobilności MOBIS®

MOBIS^® – nowy System Mobilności

Jakość i indywidualność stawiamy na pierwszym miejscu podczas wykonywania protezy modularnej kończyny dolnej. Decydującym czynnikiem właściwego zaopatrzenia jest dobór odpowiednich elementów protezy przez technika ortopedę.

MOBIS^® – to rozwinięcie Systemu Klasyfikacji^®

wprowadzonego w 1994 roku przez firmę Otto Bock. Centralnym zagadnieniem systemu jest człowiek i jego potrzeba w dążeniu do osiągnięcia lepszej jakości życia.

Filarem systemu są cztery stopnie mobilności, które zastąpiły trzy klasy funkcyjności. Nowością jest dodatkowa klasa ciężaru ciała przeznaczona dla pacjentów o wadze ciała powyżej 125 kg.

Za pomocą nowego systemu MOBIS^® technik ortopeda może od razu sklasyfikować stopy protezowe, przeguby kolanowe i biodrowe według stopnia mobilności i klasy ciężaru ciała. Oznacza to duże ułatwienie w doborze elementów protezy dla pacjenta. Klasyfikacja takich elementów strukturalnych budowy jak: adaptery-łącznik, adaptery rurowe nie uległa zmianie - według ciężaru ciała pacjenta.

MOBIS^® – bazuje na czterech stopniach mobilności:

pacjent poruszający się tylko w pomieszczeniach zamkniętych, pacjent z ograniczoną swobodą ruchów poruszający się na zewnątrz, pacjent o nieograniczonej swobodzie ruchów i dużych wymaganiach poruszający się na zewnątrz.

MOBIS^® – definiuje cztery klasy ciężaru ciała:

pacjenci o ciężarze ciała do 75 kg, pacjenci o ciężarze ciała do 100 kg, pacjenci o ciężarze ciała do 125 kg, pacjenci o ciężarze ciała powyżej 125 kg. Dzięki temu podziałowi firma Otto Bock stworzyła jeden symbol łącząc niezbędne dane potrzebne do wyboru odpowiednich elementów protezy.

MOBIS^® – łatwy w użyciu

Omówienie na podstawie przykładu z 3R60: wypełnione pola w górnej połowie symbolu oznaczają, że modularny przegub kolanowy 3R60 EBS zalecany jest pacjentom o 2 i 3 stopniu mobilności. Nacięcie znajdujące się po lewej stronie symbolu wskazuje kierunek liczenia. W dolnej części symbolu znajdują się wypełnione pola <75 kg i <100 kg. Oznacza to, że 3R60 dopuszczony jest do użytku dla pacjentów, których ciężar ciała nie przekracza 100 kg.

Stopnie mobilności i cele tarapii

	Pacjent poruszający się tylko w pomieszczeniach zamkniętych Pacjent posiada zdolność przemieszczania się za pomocą protezy w pomieszczeniu o płaskim podłożu i z małą prędkością. Czas poruszania się i długość pokonywanej drogi są mocno ograniczone ze względu na stan zdrowia pacjenta. Cel terapii: Przywrócenie zdolności samodzielnego stania i ograniczonego poruszania się w pomieszczeniu zamkniętym.
	Pacjent z ograniczoną swobodą ruchów na zewnątrz Pacjent posiada zdolność poruszania się za pomocą protezy z małą prędkością oraz potrafi przy tym pokonać małe przeszkody takie jak: krawężniki, pojedyńcze stopnie lub nierówne podłoże. Czas poruszania się i długość pokonywanej drogi są mocno ograniczone ze wzgłędu na stan zdrowia pacjenta. Cel terapii: Przywrócenie zdolności samodzielnego stania i ograniczonego poruszania się w pomieszczeniu zamkniętym jak i na zewnątrz.
	Pacjent o nieograniczonej swobodzie ruchów poruszający się na zewnątrz Pacjent posiada zdolność poruszania się za pomocą protezy ze średnią i dużą prędkością pokonując bez problemu większość napotkanych przeszkód. Pacjent porusza się w terenie otwartym oraz może wykonywać czynności związane z zawodem, terapią lub inne czynności, które nie obciążają zbytnio mechaniki protezy. W razie potrzeby, czyli ze względu na wtórne uwarunkowania (dodatkowe upośledzenie, szczególne warunki życia) należy zwiększyć stopień bezpieczeństwa oraz stopień mobilności na średni do wysokiego. Czas poruszania się i długość pokonywanej drogi są w porównaniu z człowiekiem zdrowym tylko w nieznacznym stopniu ograniczone. Cel terapii: Przywrócenie zdolności samodzielnego stania i w nieznacznym stopniu ograniczonej możliwości poruszania się w pomieszczeniach zamkniętych jak i na zewnątrz.
	Pacjent o nieograniczonej swobodzie ruchów i dużych wymaganiach poruszający się na zewnątrz Pacjent może poruszać się na zewnątrz za pomocą protezy w sposób nieograniczony. Czas poruszania się i długość pokonywanej drogi nie są limitowane. Ze względu na duże wymagania pacjenta dotyczące funkcjonalności protezy mogą pojawić się zniekształcenia, naprężenia, obciążenie uderzeniowe. Cel terapii: Przywrócenie zdolności samodzielnego stania i nieograniczonej możliwości poruszania się w pomieszczeniu zamkniętym jak i na zewnątrz.