Dysplazja stawów biodrowych

Dysplazja stawów biodrowych polega na nieprawidłowym rozwoju lub anomalii panewki stawu biodrowego. Nieprawidłowe położenie może rozwijać się dodatkowo w zwichnięcie biodra lub w języku medycznym - zwichnięcie stawu biodrowego. Przy zwichniętym biodrze głowa kości udowej jest częściowo lub całkowicie przesunięta względem panewki stawowej, co oznacza, że nie pracuje prawidłowo w panewce.

W przypadku wrodzonej dysplazji stawu biodrowego, staw nie jest w pełni wykształcony przy urodzeniu. U dziewczynek występuje ona około sześć razy częściej niż u chłopców.


Przyczyny

Istnieją różne możliwe przyczyny dysplazji - czynniki wewnętrzne i zewnętrzne mogą mieć tu wpływ.

Ważnym czynnikiem zewnętrznym powodującym dysplazję stawu biodrowego u niemowląt jest brak miejsca w łonie matki. Jeśli głowa kości udowej przemieszcza się w panewce z powodu ograniczonej możliwości poruszania się dziecka i naciska na krawędź torebki przez dłuższy czas, tak że gniazdo ulega deformacji, może to spowodować dysplazję stawu biodrowego ze zwichnięciem stawu. Brak miejsca może powstać z następujących powodów, między innymi:

  • Pierwsza ciąża
  • Położenie pośladków
  • Mała objętość wód płodowych
  • Wysokie ciśnienie krwi matki w czasie ciąży

Objawy

Typowe objawy dysplazji i zwichnięcia stawu biodrowego, które mogą być niewielkie lub wyraźne, są następujące:

  • Niestabilność stawu biodrowego
  • Zwichnięcie i ponowne ustawienie głowy kości udowej
  • Ograniczone odwodzenie chorego stawu biodrowego
  • Asymetryczne fałdy na tyle ud
  • Widoczne skrócenie chorej nogi

Dysplazja stawów biodrowych i zwichnięcie występują zwykle po jednej stronie (ok. 60%), ale objawy mogą również wystąpić po obu stronach. Pierwszym wskazaniem dysplazji u noworodków jest niestabilny staw biodrowy, lecz to samo koryguje się w 80% przypadków. Zwichnięcie stawu biodrowego może wystąpić, jeśli występuje zewnętrzny nacisk na głowę kości udowej (na przykład przy zmianie pieluszki przy naciągnietych stawach biodrowych).

Diagnoza

Jeśli istnieje podejrzenie nieprawidłowego rozwoju fizycznego po badaniu niemowląt, wykonuje się badanie USG. Pozwala ono lekarzowi ocenić, czy podejrzenie dysplazji lub zwichnięcia stawu biodrowego może być potwierdzone.

Badania rentgenowskie wykonuje się tylko wtedy, gdy konieczne jest leczenie. W celu wykluczenia możliwości degradacji stawów (martwica głowy kości udowej), po leczeniu wykonuje się kontrolę rentgenowską.

Terapia

Leczenie zależy od tego jak poważne są objawy oraz od wieku dziecka w momencie diagnozy. Jednakże ogólna prawidłowość jest następująca: im osoba jest młodsza, tym bardziej jest skuteczne leczenie dysplazji i zwichnięcia stawu biodrowego.

Często żadne leczenie nie jest wymagane we wczesnym etapie, ponieważ dysplazja bioder często sama się koryguje w ciągu pierwszych dwóch miesięcy. Można wspomóc spontaniczny zanik dysplazji zakładając pieluszkę dziecku w sposób, który utrzymuje biodra zgięte, nosząc dziecko w chuście i konsekwentnie unikając przedwczesnego naciągania bioder.

Jeśli jednak dysplazja utrzymuje się po drugim do czwartego tygodnia życia, szelki rozszerzające nóżki są odpowiednie do terapii. Lekarz zdecyduje, czy konieczne są dodatkowe ćwiczenia relaksacyjne mięśni i fizjoterapia. W przypadku dysplazji stawu biodrowego ze zwichnięciem biodra, głowa kości udowej musi zmienić położenie w panewce. Można to osiągnąć za pomocą ortezy. Następnie konieczne jest, aby upewnić się, że głowa kości udowej nie przemieszcza się z panewki ponownie. Jest to również osiągalne za pomocą ortezy.


Przedstawione produkty są przykładami możliwych do zastosowania ortez. Czy produkt jest rzeczywiście odpowiedni dla Ciebie i czy jesteś w stanie wykorzystać jego pełną funkcjonalność zależy od wielu różnych czynników. Szczegółowe badanie lekarskie będzie miało kluczowe znaczenie w doborze odpowiedniego zaopatrzenia. Twój lekarz lub technik ortopeda zdecydują, jaka orteza jest dla Ciebie najwłaściwsza. Jesteśmy szczęśliwi mogąc Tobie pomagać.


Produkty powiązane