Zerwanie więzadła krzyżowego

Więzadła krzyżowe (przednie i tylne) wraz z bocznymi więzadłami scalają staw kolanowy. Ograniczają ruchomość kości piszczelowej, asekurują staw podczas ruchu, a tym samym dają mu niezbędną stabilność.

W Niemczech przypadki uszkodzeń więzadeł krzyżowych pojawiają się co sześć i pół minuty; najczęściej występują u piłkarzy i narciarzy. Przednie więzadło krzyżowego zrywa się dziesięć razy częściej niż tylne i urazy te znacznie wzrosły w ciągu ostatnich kilku dekad.


Przyczyny

Staw kolanowy ma złożoną strukturę, a więc bardzo łatwo ulega urazom. Jako najbardziej obciążony staw w organizmie przenosi prawie cały ciężar ciała. Stabilność i mobilności są realizowane za pomocą wewnętrznego i zewnętrznego więzadła, a także przednie i tylne więzadło krzyżowe. Dwie chrzęstne łąkotki spełniają funkcję amortyzatorów. Sport zwykle powoduje pęknięcia w przednim więzadle krzyżowym, gdy kolano jest przeciążone lub za bardzo skręcone przy nieruchomym podudziu. Pęknięcie tylnego więzadła krzyżowego jest często spowodowane przez bezpośrednie uderzenia od przodu dolnej części nogi, jak i niezamierzone naciągnięcia stawu kolanowego.

Objawy

Zerwanie więzadła krzyżowego powoduje opuchnięcie stawu kolanowego oraz ból stawu kolanowego. Skutkuje to również tym, że stawu nie można w pełni prostować lub zginać. Po ustąpieniu stanu ostrego, może pozostać mniej lub bardziej poważna niestabilność. Skutkuje to "uwypuklaniem się" stawu kolanowego podczas niektórych ruchów. Mogą to być ruchy wykonywane na co dzień, takie jak wchodzenie po schodach, lub dolegliwość może się ograniczać do wysiłku fizycznego podczas uprawiania sportu. Z biegiem czasu niestabilność stawu kolanowego może powodować uszkodzenia łąkotek i chrząstki stawowej, a nawet do przedwczesnego zużycia stawu.

Diagnoza

Zerwanie więzadła krzyżowego może być manualnie diagnozowane przez lekarza na podstawie istniejących dolegliwości kolan. Różne testy obciążeniowe mogą wykazać, czy (co jest typowe dla zerwania więzadła krzyżowego) chód jest niepewny, stawy są wypukłe a kolana niestabilne. Tzw. test ”szuflady” może być użyty do określenia lokalizacji zerwania więzadła krzyżowego: Jeśli jest możliwe przesunięcie goleni wobec kości udowej ku tyłowi (= objaw tylnej szuflady), tylne więzadło krzyżowe jest często zerwane; jeśli goleń może przemieścić się znacznie do przodu (=objaw przedniej szuflady) zerwane może być przednie więzadło krzyżowe.

W celu wykluczenia pęknięć (złamania kości) przede wszystkim wykorzystuje się badanie rentgenowskie kolan. Jednak są one niewystarczające przy uszkodzeniu więzadeł. Do tego celu nadaje się obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI), gdzie lekarz może również zdiagnozować ewentualne inne urazy kolana.

Terapia

Zerwania więzadeł krzyżowych zazwyczaj koryguje się za pomocą operacji przeszczepu więzadła. Oznacza to, że uszkodzone więzadła krzyżowe zastępuje się kawałkiem ścięgna pobranego z własnego ciała. Ponieważ materiał zastępczy wrasta w kanał kostny przez czas od 10 do 12 tygodni, po operacji zalecane są ortezy stabilizujące. Ottobock oferuje wybór wysokiej jakości produktów.

Nie każde zerwane więzadło krzyżowe może być operowane. O każdym przypadku decyduje się indywidualnie w zależności od wieku, aktywności, zdolności do uprawiania sportu, motywacji i ogólnej kondycji pacjenta. Alternatywnie można trenować mięśnie ud, aby zapewnić wystarczającą stabilność kolana przy codziennych obciążeniach. Jednakże należy wziąć pod uwagę, że gdy więzadło krzyżowego jest naderwane, w przypadku braku leczenia może wystąpić uszkodzenie chrząstki (choroba zwyrodnieniowa stawów). W przypadku atletyki rekreacyjnej i zawodowej, możliwe jest również, że dalsze obciążenia stawu spowodują dodatkowe urazy chrząstki i łąkotki.


Przedstawione produkty są przykładami możliwych do zastosowania ortez. Czy produkt jest rzeczywiście odpowiedni dla Ciebie i czy jesteś w stanie wykorzystać jego pełną funkcjonalność zależy od wielu różnych czynników. Szczegółowe badanie lekarskie będzie miało kluczowe znaczenie w doborze odpowiedniego zaopatrzenia. Twój lekarz lub technik ortopeda zdecydują, jaka orteza jest dla Ciebie najwłaściwsza. Jesteśmy szczęśliwi mogąc Tobie pomagać.


Produkty powiązane