Zerwanie więzadła krzyżowego

Więzadła krzyżowe (przednie i tylne) wraz z bocznymi więzadłami scalają staw kolanowy. Ograniczają ruchomość kości piszczelowej, asekurują staw podczas ruchu, a tym samym dają mu niezbędną stabilność.

W Niemczech przypadki uszkodzeń więzadeł krzyżowych pojawiają się co sześć i pół minuty; najczęściej występują u piłkarzy i narciarzy. Przednie więzadło krzyżowego zrywa się dziesięć razy częściej niż tylne i urazy te znacznie wzrosły w ciągu ostatnich kilku dekad.


Przyczyny

Staw kolanowy ma złożoną strukturę, a więc bardzo łatwo ulega urazom. Jako najbardziej obciążony staw w organizmie przenosi prawie cały ciężar ciała. Stabilność i mobilności są realizowane za pomocą wewnętrznego i zewnętrznego więzadła, a także przednie i tylne więzadło krzyżowe. Dwie chrzęstne łąkotki spełniają funkcję amortyzatorów. Sport zwykle powoduje pęknięcia w przednim więzadle krzyżowym, gdy kolano jest przeciążone lub za bardzo skręcone przy nieruchomym podudziu. Pęknięcie tylnego więzadła krzyżowego jest często spowodowane przez bezpośrednie uderzenia od przodu dolnej części nogi, jak i niezamierzone naciągnięcia stawu kolanowego.

Objawy

Zerwanie więzadła krzyżowego powoduje opuchnięcie stawu kolanowego oraz ból stawu kolanowego. Skutkuje to również tym, że stawu nie można w pełni prostować lub zginać. Po ustąpieniu stanu ostrego, może pozostać mniej lub bardziej poważna niestabilność. Skutkuje to "uwypuklaniem się" stawu kolanowego podczas niektórych ruchów. Mogą to być ruchy wykonywane na co dzień, takie jak wchodzenie po schodach, lub dolegliwość może się ograniczać do wysiłku fizycznego podczas uprawiania sportu. Z biegiem czasu niestabilność stawu kolanowego może powodować uszkodzenia łąkotek i chrząstki stawowej, a nawet do przedwczesnego zużycia stawu.

Diagnoza

Zerwanie więzadła krzyżowego może być manualnie diagnozowane przez lekarza na podstawie istniejących dolegliwości kolan. Różne testy obciążeniowe mogą wykazać, czy (co jest typowe dla zerwania więzadła krzyżowego) chód jest niepewny, stawy są wypukłe a kolana niestabilne. Tzw. test ”szuflady” może być użyty do określenia lokalizacji zerwania więzadła krzyżowego: Jeśli jest możliwe przesunięcie goleni wobec kości udowej ku tyłowi (= objaw tylnej szuflady), tylne więzadło krzyżowe jest często zerwane; jeśli goleń może przemieścić się znacznie do przodu (=objaw przedniej szuflady) zerwane może być przednie więzadło krzyżowe.

W celu wykluczenia pęknięć (złamania kości) przede wszystkim wykorzystuje się badanie rentgenowskie kolan. Jednak są one niewystarczające przy uszkodzeniu więzadeł. Do tego celu nadaje się obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI), gdzie lekarz może również zdiagnozować ewentualne inne urazy kolana.

Terapia

Zerwania więzadeł krzyżowych zazwyczaj koryguje się za pomocą operacji przeszczepu więzadła. Oznacza to, że uszkodzone więzadła krzyżowe zastępuje się kawałkiem ścięgna pobranego z własnego ciała. Ponieważ materiał zastępczy wrasta w kanał kostny przez czas od 10 do 12 tygodni, po operacji zalecane są ortezy stabilizujące. Ottobock oferuje wybór wysokiej jakości produktów.

Nie każde zerwane więzadło krzyżowe może być operowane. O każdym przypadku decyduje się indywidualnie w zależności od wieku, aktywności, zdolności do uprawiania sportu, motywacji i ogólnej kondycji pacjenta. Alternatywnie można trenować mięśnie ud, aby zapewnić wystarczającą stabilność kolana przy codziennych obciążeniach. Jednakże należy wziąć pod uwagę, że gdy więzadło krzyżowego jest naderwane, w przypadku braku leczenia może wystąpić uszkodzenie chrząstki (choroba zwyrodnieniowa stawów). W przypadku atletyki rekreacyjnej i zawodowej, możliwe jest również, że dalsze obciążenia stawu spowodują dodatkowe urazy chrząstki i łąkotki.


Przedstawione produkty są przykładami możliwych do zastosowania ortez. Czy produkt jest rzeczywiście odpowiedni dla Ciebie i czy jesteś w stanie wykorzystać jego pełną funkcjonalność zależy od wielu różnych czynników. Szczegółowe badanie lekarskie będzie miało kluczowe znaczenie w doborze odpowiedniego zaopatrzenia. Twój lekarz lub technik ortopeda zdecydują, jaka orteza jest dla Ciebie najwłaściwsza. Jesteśmy szczęśliwi mogąc Tobie pomagać.

Diagram of cruciate ligaments

Co to jest więzadło krzyżowe?

Kość udowa łączy się z kością podudzia (piszczelową) za pomocą czterech więzadeł. Obejmują one dwa więzadła poboczne, które stabilizują wewnętrzną i zewnętrzną stronę stawu kolanowego oraz więzadła krzyżowe tylne i przednie znajdujące się wewnątrz kolana. Więzadła krzyżowe skrzyżowane są na kształt litery X i biegną ukośnie przez jamę stawu kolanowego. Więzadła krzyżowe zawdzięczają swoją nazwę specyficznemu ułożeniu.


Jaką pracę wykonują więzadła krzyżowe?

Więzadła krzyżowe służą jako centralne stabilizatory. Centrują one powierzchnie stawu kolanowego i utrzymują kolano przez cały czas w pozycji, niezależnie od tego, czy jest w spoczynku, czy działa na nie jakaś siła lub napięcie. Więzadła krzyżowe wspierają i kierują kolanem, gdy je zginasz - w tym momencie są napinane. Kiedy prostujesz kolano, kontrolę przejmują więzadła poboczne i one są napinane. W ten sposób więzadła kontrolują ruchy, a także wyznaczają fizjologiczne granice zakresu ruchu. Chronią kolana przed skręceniem i utrzymują ich stabilność nawet wtedy, gdy otaczające mięśnie nie są napięte. Więzadła są w stanie zapewnić naturalną, „pasywną” ochronę, ponieważ nie są tak elastyczne jak mięśnie, co oznacza, że zawsze zapewniają podstawowy poziom stabilności.

Więzadło krzyżowe przednie (ACL) zapobiega przesuwaniu się kości udowej do przodu ponad kość piszczelową (jest to znane jako objaw „przedniej szuflady”). Więzadło krzyżowe tylne (PCL) zapobiega przesuwaniu się kości piszczelowej do tyłu pod kość udową (jest to znane jako objaw „tylnej szuflady”).

Czym jest zerwanie więzadła krzyżowego?

Zerwanie więzadła krzyżowego to całkowite naderwanie jednego lub obu więzadeł krzyżowych. Możliwe jest również częściowe zerwanie więzadła krzyżowego. Zerwanie ACL jest znacznie częstsze niż zerwanie PCL, ponieważ ACL jest zazwyczaj narażone na wyższy poziom obciążenia w wielu sytuacjach wypadkowych. Tylko jeden na dziesięć przypadków dotyczy zerwania PCL.

Po zerwaniu, ACL nie może już zapobiegać przesuwaniu się kości udowej do przodu ponad kość piszczelową. Zerwane PCL nie może już zapobiegać przesuwaniu się kości piszczelowej do tyłu pod kość udową. Jeśli więzadła poboczne przyśrodkowe i boczne są nienaruszone, staw kolanowy będzie wciąż miał pewną stabilność boczną.

Według statystyk, w Niemczech co pięć do sześciu minut jest zrywane pęka więzadło krzyżowe. To daje do 100 000 przypadków rocznie. Osiemdziesiąt procent urazów występuje podczas uprawiania sportu.

Jak można zerwać więzadło krzyżowe?

Ponieważ więzadła nie są szczególnie elastyczne, można je łatwo nadwyrężyć, jeśli zostaną poddane zbyt dużemu obciążeniu. Więzadło krzyżowe zwykle pęka, jeśli jest naciągnięte powyżej maksymalnej wytrzymałości na zerwanie. Są różne sytuacje, w których może się to zdarzyć. Większość tego typu urazów jest spowodowana wypadkami drogowymi lub zdarza się w sportach kontaktowych lub sportach wymagających dużej ilości ruchu. Sporty, które wiążą się z nagłymi zmianami kierunku lub prędkości, mają wyższy czynnik ryzyka. Więzadło krzyżowe można również zerwać, jeśli jest skręcone, zwichnięte lub nadmiernie naciągnięte. Może się to zdarzyć z powodu upadku, kolizji lub uderzenia. Klasyczne scenariusze to na przykład uderzenie kolanem w deskę rozdzielczą w wypadku samochodowym, walka o piłkę w sporcie lub lądowanie po skoku. Może się to również zdarzyć, jeśli upadniesz podczas jazdy na nartach, a narty nie zwolnią się automatycznie, w takim przypadku efekt dźwigni może spowodować skręcenie kolana. Ta lista jest długa.

Jednak zerwanie więzadła krzyżowego może również wystąpić w wielu codziennych sytuacjach. Wystarczy jeden zły krok – skręcenie kolana, poślizgnięcie się na schodach lub upadek z drabiny czy krzesła podczas majsterkowania lub wieszania obrazu często wystarcza, aby przeciągnąć więzadło krzyżowe i spowodować jego częściowe lub całkowite rozerwanie.

Jakie są objawy zerwania więzadła krzyżowego?

W większości przypadków objawy zerwania więzadła krzyżowego są bardzo wyraźne. Obejmują ból, obrzęk i krwiak wokół stawu kolanowego. Nie można w pełni wyprostować ani zgiąć kolana. Niektórzy ludzie nie od razu zdają sobie sprawę, że doznali zerwania więzadła krzyżowego. Dopiero gdy próbują chodzić lub obciążać nogę, kolano wydaje się być niestabilne i „chwiejne”. Wtedy najmniejszy nacisk na staw wystarczy, aby kolano ugięło się i odkształciło.

Wiele osób mówi, że w momencie wypadku słyszy wyraźne pstryknięcie i/lub trzask. Po tym następuje ostry i intensywny ból w kolanie. Innym pierwszym objawem może być uczucie, że coś pęka lub nagle przemieszcza się w stawie kolanowym. W ciągu następnych kilku godzin kolano puchnie. To z kolei może skutkować przeszywającym bólem spowodowanym stałym rozszerzaniem torebki stawowej.

W wielu przypadkach ostry ból ustępuje stosunkowo szybko przy odpoczynku, ale powraca, gdy tylko chcesz ponownie użyć nogi. Podczas urazu często dochodzi do uszkodzenia naczyń krwionośnych wokół stawu. Może wtedy rozwinąć się krwiak, jeszcze bardziej ograniczając zakres ruchu stawu.



Ottobock Genu Arexa knee orthosis

Jak leczyć zerwanie więzadła krzyżowego?

Ważne jest, aby znaleźć odpowiednie leczenie, które stabilizuje kolano i zapobiega dalszemu zużyciu stawu (osteoartroza stawu kolanowego). Tutaj wszyscy eksperci są zgodni. Zwiększony zakres ruchu w stawie kolanowym po zerwaniu więzadła krzyżowego może bezpośrednio skutkować zwiększonym zużyciem stawu. Jednak eksperci różnią się w swoich opiniach co do najlepszego sposobu leczenia.

Niektórzy lekarze uważają, że operacja jest zawsze najlepszą opcją. Podczas operacji ortopeda albo zszywa pęknięte więzadło krzyżowe, albo przeszczepia tkankę z jednego ze ścięgien uda w procedurze znanej jako rekonstrukcja więzadła krzyżowego.

Inni lekarze uważają jednak, że operacja nie zawsze jest konieczna. W zależności od rodzaju zerwania uważają oni, że w wielu przypadkach zerwanie ACL można wyleczyć zachowawczo. Może tak być na przykład w przypadku, gdy pochewka maziowa (rozciągliwa błona wokół więzadeł krzyżowych) nie została całkowicie zniszczona i jest w stanie utrzymać końce zerwanych więzadeł blisko siebie.

Istnieje również wiele przypadków, w których specjalne ćwiczenia zwiększające siłę mięśni mogą ustabilizować staw na tyle, aby poradzić sobie z obciążeniem związanym ze sportem, pracą i życiem codziennym. Jeśli jednak staw kolanowy jest narażony na nadmierne obciążenie, same mięśnie mogą nie wystarczyć, aby zrekompensować brak więzadła krzyżowego. Operację zwykle wykonuje się w przypadku młodych, wysportowanych osób, a nie u starszych pacjentów.

Leczenie zachowawcze zazwyczaj obejmuje stosowanie sztywnej ortezy kolana, którą nosi się przez około sześć tygodni i ogranicza zakres ruchu kolana. Zapobiega to nadwyrężaniu kolana lub niewłaściwemu poruszaniu nim, co mogłoby zagrozić powodzeniu leczenia. Ortezę stabilizującą można też stosować po operacji więzadła krzyżowego.


Woman wearing an Ottobock Genu Arexa knee orthosis sits on a bench and chats with a friend

Jak długo trwa leczenie?

Zaleczenie zerwanego więzadła krzyżowego zwykle zajmuje kilka miesięcy. Operację wykonuje się dwa do czterech tygodni po zerwaniu. Do tego czasu w celu stabilizacji stawu kolanowego używana jest odpowiednia orteza. Ortezy stosuje się również po operacji. Pacjenci potrzebują też około czterech miesięcy rehabilitacji, aby przeszczep prawidłowo się zagoił i zapewnił długoterminową stabilność. W tym czasie organizm przekształca przeszczepione ścięgno w więzadło. W przypadku leczenia zachowawczego, rehabilitacja rozpoczyna się gdy tylko ustąpi uraz. Może to również potrwać kilka tygodni. Tak więc reasumując, obie formy leczenia trwają mniej więcej tyle samo czasu. Terapia rehabilitacyjna rozpoczyna się od fizjoterapii polegającej na biernym poruszaniu kolanem i skupiającej się na budowaniu mięśni i wykonywaniu ćwiczeń koordynacyjnych.

Woman wearing an Ottobock knee orthosis practices squats in the Genu Move programme

Wszystko zależy od odpowiednich ćwiczeń

Profesor Wolf Petersen, starszy konsultant w klinice ortopedii i chirurgii urazowej w berlińskim szpitalu im. Marcina Lutra, mówi wprost: operacja może się udać tylko w połączeniu z opieką pooperacyjną. Aby pacjent powrócił do normalnego życia, fizjoterapia nie jest jedynym ważnym czynnikiem. Będzie on musiał sam odegrać aktywną rolę w procesie zdrowienia. Wykonywanie właściwych ćwiczeń w domu ma decydujące znaczenie dla powodzenia leczenia i pomaga złagodzić objawy. Właśnie temu ma służyć program ćwiczeń Genu Move, opracowany przez lekarzy. Obejmuje on szeroki zakres ćwiczeń przeznaczonych dla pacjentów, którzy wracają do zdrowia po zerwaniu ACL. Ćwiczenia wspomagają opiekę pooperacyjną i są idealne do budowania siły mięśni. Dzięki temu można aktywnie przyczynić się do rehabilitacji i zwiększyć nośność, mobilność, siłę i koordynację chorej nogi.



Picture of a knee specialist

Jak znaleźć dobrego specjalistę od kolan?

Poczta pantoflowa to zawsze dobry i niezawodny sposób na znalezienie dobrego specjalisty do operacji kolana. Zapytaj przyjaciół, rodzinę i znajomych o ich doświadczenia. Jeśli oni nie są w stanie pomóc, jedyną inną opcją będzie przeprowadzenie dokładnego rozeznania. Przede wszystkim powinieneś dowiedzieć się jak najwięcej o tym, jak działają kolana i jakie zadania wykonują. Twoim celem na tym etapie jest zaznajomienie się z ważną terminologią medyczną i zrozumienie własnych raportów medycznych.

Po opanowaniu podstaw, możesz odwiedzać strony internetowe klinik medycznych i czytać informacje o lekarzach. Dają one wyobrażenie o ich poziomie doświadczenia, dziedzinach badań i preferowanych rodzajach operacji. Różne kliniki mogą oferować różne zabiegi chirurgiczne. Poszukując specjalisty od prawego kolana, możesz również sprawdzić, czy dany lekarz napisał jakieś książki lub artykuły lub ukończył zaawansowane szkolenia w specjalistycznych dziedzinach. Należy również zwrócić uwagę na informacje dotyczące zarządzania jakością i higieną w klinice. Jeśli masz bardzo konkretny problem z kolanem, możesz również zawęzić wyszukiwanie, odwołując się do publikowanych corocznie list specjalistów. Fora internetowe, sieci społecznościowe i opinie pacjentów również mogą pomóc w uzyskaniu potrzebnych informacji. Pamiętaj jednak, że informacje z takich źródeł nie zawsze są wiarygodne.

Po znalezieniu specjalisty od kolan powinieneś umówić się na wstępną konsultację, aby otrzymać pierwszą opinię. W wielu przypadkach rozsądnie jest uzyskać drugą lub nawet trzecią opinię, zanim zdecydujesz się na danego specjalistę.


Po operacji

A patient with a cruciate ligament tear lies in bed while the doctor studies an X-ray

Co mogę zrobić po operacji zerwania więzadła krzyżowego?

Bezpośrednio po operacji priorytetem jest zmniejszenie obrzęku. Można to zrobić poprzez podniesienie nogi i obłożenie jej lodem oraz wykonanie drenażu limfatycznego. Wiele osób potrzebuje leków przeciwbólowych, ponieważ ból blokuje mięśnie i praktycznie uniemożliwia ruch. Wiele ćwiczeń fizjoterapeutycznych stosowanych w rehabilitacji można wykonywać w domu. Można na przykład położyć się na kanapie, podnieść nogę i pisać litery w powietrzu. Ale zawsze najpierw skonsultuj się z lekarzem i zapytaj, jak szybko powinieneś zacząć takie ćwiczenia. Przez dwa do czterech tygodni pacjenci powinni również ćwiczyć chodzenie o kulach przez trzydzieści do sześćdziesięciu minut każdego dnia. Jest to kolejny aspekt, który należy najpierw szczegółowo omówić z lekarzem.

Jak mogę zabezpieczyć się przed zakrzepicą po operacji?

Zakrzepica to zaburzenie naczyniowo-krążeniowe, w którym w naczyniu krwionośnym rozwija się skrzep krwi („skrzeplina”). Na początku zakrzepica nie ma zauważalnych objawów. Może jednak potencjalnie prowadzić do zagrażającej życiu zatorowości płucnej. Należy unikać siedzenia lub stania przez dłuższy czas, ponieważ tak na ogół rozwijają się skrzepy krwi. Można aktywnie zapobiegać zakrzepicy chodząc, kładąc się i uprawiając sport lub ćwiczenia gimnastyczne nóg i stóp, z których wiele jest odpowiednich nawet po operacji. Lekarze często zalecają wstrzykiwanie antykoagulantów przez pierwsze kilka tygodni po operacji jako środek zapobiegawczy. Zastrzyki zawierają heparynę, naturalną substancję hamującą krzepnięcie. Osoby, które pracują na stanowiskach wymagających stania przez długi czas, powinny nosić pończochy uciskowe.

Patient with a cruciate ligament tear sits on an exercise mat

W jaki sposób i jak długo można obkładać kolano lodem?

Po operacji możesz spowolnić lub nawet zmniejszyć obrzęk, wielokrotnie i równomiernie obkładając kolano lodem. Zimno zapewnia również ulgę w bólu. Idealne są żelowe okłady lodowe, ponieważ dopasowują się do kolana i równomiernie rozprowadzają zimno na dotkniętym obszarze. Jednak nigdy nie należy umieszczać woreczka z lodem bezpośrednio na skórze - zawsze należy go najpierw zawinąć w ręcznik lub wodoodporną torbę. Jeśli okład lodowy bezpośrednio dotknie kolana, może uszkodzić skórę, a nawet spowodować odmrożenia.

Trzymaj kolano w lodzie przez maksymalnie pięć do dziesięciu minut. Następnie zrób co najmniej dwugodzinną przerwę. Jeśli zbyt intensywnie lub zbyt długo będziesz trzymał kolano w lodzie, Twoje ciało przejdzie w tryb ochronny i wyśle dodatkową krew, aby ogrzać dany obszar. To oczywiście przyniosłoby efekt przeciwny do zamierzonego, bo większa ilość krwi

spowodowałaby tylko większy obrzęk kolana. Ponadto enzymy, które uruchamiają mechanizmy naprawcze w kolanie, działają najlepiej w określonych temperaturach – nie może być za zimno ani za ciepło. Bezpośrednim skutkiem tych mechanizmów naprawczych jest stan zapalny w kolanie, objawiający się wydzielaniem ciepła. Oznacza to, że jeśli zbyt intensywnie lub zbyt długo trzymasz kolano w lodzie, raczej utrudniasz niż wspomagasz proces gojenia.

Ice your knee for a maximum of five to ten minutes. Follow this with a break of at least two hours. If you ice your knee too intensively or for too long, your body will go into protection mode and send extra blood to warm the area in question. This, of course, would be counterproductive, because more blood would only make your knee swell more. Also, the enzymes that trigger repair mechanisms in your knee work best at certain temperatures – not too cold and not too hot. The inflammation in your knee is the direct result of these repairs, expressed as heat development. This means that if you ice your knee too intensively or for too long, you hinder rather than help the healing process.

Jak dobrze się wyspać po operacji?

Dobry sen jest niezwykle ważny dla wewnętrznych procesów naprawczych organizmu, dlatego odgrywa ważną rolę w gojeniu i regeneracji po zerwaniu więzadła krzyżowego. Dobrej jakości orteza pomaga zapobiegać wykonywaniu niepożądanych ruchów – nie tylko w dzień, ale tym bardziej w nocy, kiedy nie możemy świadomie kontrolować wszystkich naszych ruchów. Lekarz może przepisać leki przeciwbólowe, które można przyjmować wieczorem przed pójściem spać, aby spać bez bólu. Często ulgę w bólu przynosi również obkładanie dotkniętego obszaru lodem.


Powrót do codziennych czynności

Patient with a cruciate ligament tear sits in an armchair, reading a book to her child

Jak długo nie będę w stanie pracować po operacji z powodu zerwania więzadła krzyżowego?

Po zerwaniu ACL na pewno otrzymasz zwolnienie lekarskie na co najmniej dwa do trzech tygodni. Po około dwóch tygodniach zostaną usunięte szwy. Większość ludzi jest gotowa i zdolna do pracy po około czterech do sześciu tygodniach. W przypadku osób wykonujących prace fizyczne, może to potrwać dłużej.

Kiedy będę mógł wziąć prysznic po operacji więzadła krzyżowego?

Nie ma jednej uniwersalnej odpowiedzi na to pytanie. Zależy to od zastosowanej procedury chirurgicznej i indywidualnego przypadku. Twój lekarz powie Ci, co robić. Jeśli miałeś artroskopię, będą tylko niewielkie rany powierzchowne, które zostaną dokładnie zszyte. Rany aseptyczne zamykają się w ciągu 24 godzin, potem drobnoustroje nie mogą już wniknąć do organizmu. Wtedy będziesz już mógł wziąć prysznic lub umyć się czystą wodą z kranu. Jest to korzystne nie tylko pod względem higieny, ale także dobrego samopoczucia. Małe nacięcia można bezpiecznie zakryć wodoodpornym plastrem. Wielu pacjentów może brać prysznic już między 24 a 48 godziną po zabiegu, o ile nie odczuwają zawrotów głowy i ich układ odpornościowy nie jest osłabiony.

Otwarta operacja to zupełnie inna sprawa. Pacjenci muszą albo poczekać, aż szwy zostaną usunięte, albo dokładnie zakryć nacięcie (specjalnym plastrem lub folią) przed wzięciem prysznica. Jeśli po operacji kolano zostanie włożone w gips lub szynę, za wszelką cenę będzie ono musiało być utrzymywane w suchości. Przez pierwsze sześć tygodni po operacji więzadła krzyżowego nie należy brać długich kąpieli ani pływać, ponieważ długotrwały kontakt z wodą uniemożliwi prawidłowe gojenie się tkanki.

Woman wearing an Ottobock Genu Arexa knee orthosis pushes a bike and chats with a friend

Kiedy będę mógł znowu bezpiecznie jeździć na rowerze?

Wytyczne dotyczące jazdy na rowerze są takie same jak w przypadku prowadzenia samochodu i będą zależeć od postępów w rehabilitacji. Nie powinieneś jeździć na rowerze, dopóki nie będziesz w stanie zapanować nad rowerem. Poproś swojego lekarza o poradę. Po sześciu-ośmiu tygodniach wielu pacjentów może zacząć ćwiczyć na rowerze stacjonarnym, pod warunkiem, że będą w stanie wystarczająco zgiąć kolano bez bólu i dyskomfortu. Zwykle po płaskich drogach można zacząć jeździć po około dwóch miesiącach. Należy jednak uważać, aby nie wywierać zbyt dużego nacisku na nowe więzadła, nie należy też próbować podjeżdżać pod górę przez co najmniej trzy miesiące po operacji. Powyższe wytyczne nie są ostateczne. Zawsze należy najpierw skonsultować się z lekarzem i omówić indywidualny przypadek.

Kiedy będę mogę znowu bezpiecznie prowadzić samochód?

Niestety nie da się udzielić jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie. Zawsze będzie się to sprowadzać do indywidualnego przypadku i postępów w powrocie do zdrowia. Każdy, kto prowadzi samochód, musi mieć pełną kontrolę nad pojazdem, bez jakichkolwiek ograniczeń wynikających z zerwania więzadła krzyżowego. Lekarze i ubezpieczyciele zazwyczaj zalecają odczekanie co najmniej cztery do sześciu tygodni po operacji więzadła krzyżowego przed prowadzeniem pojazdu. Nawet wtedy będzie to zależeć od tego, jak silne jest kolano. Zalecamy skonsultowanie się z lekarzem przed powrotem za kierownicę – a być może również o skonsultowanie się z ubezpieczycielem.


Powrót do uprawiania sportu

Woman wearing an Ottobock Genu Arexa lifts her right leg and holds a ball in the Genu Move programme

Jakie ćwiczenia mogę wykonywać, aby wspomóc powrót do zdrowia?

Obecnie techniki operacyjne są dość wystandaryzowane, co oznacza, że nawet „normalni” pacjenci mogą liczyć na tę samą jakość operacji, co elitarni sportowcy. Czasy rehabilitacji są również porównywalne, chociaż większość ludzi nie jest świadoma, jak długo to trwa. Po operacji zerwania więzadła krzyżowego trzeba poświęcić wystarczająco dużo czasu na fazę rehabilitacji, aby ponownie zbudować siłę w kolanie. Nie wystarczy do tego obowiązkowy dwumiesięczny okres rehabilitacji.

Po rekonstrukcji chirurgicznej większość osób musi wykonywać ćwiczenia z należytą starannością i regularnie przez co najmniej osiem miesięcy, aby przywrócić siłę chorej nodze. Porozmawiaj z lekarzem o tym, jakie ćwiczenia, sporty lub treningi mięśni, w domu lub na siłowni, najlepiej pomogą chorej nodze w każdej fazie regeneracji. Może to być podchodzenie pod górę zbocza czy sesje na stepperze. Obie czynności zbudują mięśnie pośladkowe, co pomoże ustabilizować kolana. Robienie przysiadów na jednej nodze jest również bardzo pomocne, ale kolano podczas tego ćwiczenia nie powinno się zginać o więcej niż 60-70°. Stanie na palcach pomaga budować mięśnie łydek, które są prawdopodobnie osłabione po operacji. Gdy już wystarczająco się zregenerujesz, by jeździć na rowerze, taka jazda w dowolnej formie pomoże zachować mobilność i wzmocnić kolano.

Możesz śledzić swoje postępy bezpośrednio, mierząc obwód ud. Czy twoja chora noga ma mniejszy obwód niż zdrowa? Musisz zatem jeszcze przybrać masy mięśniowej. Kolejnym pozytywnym znakiem jest to, że kolano nie puchnie już po intensywnym użytkowaniu. Istnieje wiele klasycznych przypadków, w których więzadła krzyżowe mogą się zerwać, ale można zmniejszyć ryzyko, że to się stanie, systematycznie budując mięśnie bioder i pośladków oraz ćwicząc mięśnie ud (przód i tył).

Jak można zapobiec zerwaniu więzadła krzyżowego?

Najlepszym sposobem na uniknięcie tego jest trening odpowiednich mięśni. Im silniejsze mięśnie, tym lepiej mogą wspierać więzadła i stabilizować stawy. W razie wypadku silne mięśnie mogą – do pewnego stopnia – ochronić Twoje więzadła krzyżowe przed rozerwaniem. Oczywiście w decydującym momencie mięśnie muszą być napięte. Sportowcy powinni zawsze uwzględniać podczas rozgrzewek specjalne ćwiczenia obejmujące bieganie, skakanie, ćwiczenia równowagi i ćwiczenia z ciężarkami, aby ustabilizować mięśnie.

A patient with a cruciate ligament tear lies on an exam table and talks to her doctor

Kiedy będę mógł ponownie uprawiać sport po zerwaniu więzadła krzyżowego?

To zawsze zależy od indywidualnego przypadku i zaleceń lekarza. Nie ma ogólnie obowiązującej rekomendacji. Ale jeśli za wcześnie wrócisz do uprawiania sportu, możesz ponownie uszkodzić więzadło lub uszkodzić rekonstrukcję więzadła krzyżowego. Nawet po zakończeniu fazy rehabilitacji, Twoje kolano nadal będzie bardzo wrażliwe i podatne na kontuzje. Więc nie zaczynaj zbyt wcześnie i nie próbuj robić zbyt dużo zbyt szybko.

W jakim zakresie będę mógł ponownie uprawiać sport po zerwaniu więzadła krzyżowego?

Na każdym etapie leczenia należy postępować zgodnie z zaleceniami lekarza. Po pomyślnym zakończeniu leczenia możesz zacząć od powolnych ćwiczeń, takich jak ostrożna jazda na rowerze stacjonarnym. Po około dwóch miesiącach możesz przejść do jazdy na rowerze na świeżym powietrzu po płaskiej drodze. Aby chronić nową strukturę więzadła, przez pierwsze trzy miesiące należy unikać podjazdów w górę. Po czterech miesiącach możesz znów zacząć biegać, ale ostrożnie. Nie należy uprawiać sportów kontaktowych przez co najmniej sześć miesięcy.


Krok 1

Tutaj znajdziesz przegląd wszystkich ortez i stabilizatorów, które mogą Ci potencjalnie pomóc.Zabierz tę listę ze sobą na następną wizytę u lekarza.

Ortezy i stabilizatory kolana

Krok 2

Porozmawiaj z lekarzem o tym, która orteza najlepiej pasuje do Twoich objawów i stanu. Twój lekarz będzie wtedy mógł wypisać Ci receptę na odpowiednią ortezę.

Krok 3

Zanieś receptę do firmy zajmującej się zaopatrzeniem medycznym. Dadzą Ci nową ortezę i dopasują ją do dokładnych wymiarów ciała.


Produkty powiązane