Przyczyny amputacji

Najczęstsze przyczyny amputacji kończyny dolnej

Amputacją kończyny jest przecięcie kości na poziomie występowania zdrowej tkanki. Jeżeli do oddzielenia części ciała dochodzi na wysokości stawu mówimy wtedy o wyłuszczeniu.

Zabieg amputacji staje się koniecznością jeżeli proces gojenia chorej części ciała jest niemożliwy oraz może to zagrażać życiu pacjenta. Do głównych przyczyn amputacji w obręcie kończyny dolnej należą zaburzenia krążenia, infekcje, wypadki, choroby nowotworowe oraz wady wrodzone. W niektórych przypadkach amputacja może być zabiegiem planowanym od dłuższego czasu, czasami jednak jest operacją zupełnienie nieoczekiwaną do której dochodzi wskutek ciężkiego urazu lub wypadku komunikacyjnego.


Amputacja spowodowana chorobami naczyniowymi

Za główną przyczynę amputacji kończyn dolnych w krajach rozwiniętych wskazuje się zaburzenia krążenia spowodowane chorobami naczyniowymi. Obok innych chorób metabolicznych, jak np. cukrzyca to miażdzyca jest znaną powszechnie chorobą powodującą zmiany patologiczne naczyń krwionośnych. Przyczyną miażdzycy może być zarówno palenie wyrobów tytoniowych, jak i nieodpowiednia dieta. Kończyna w której występują zaburzenia krążenia jest niewystarczająco zaopatrywana w tlen czego skutkiem jest powstawanie zmian chorobowych. Osoby cierpiące na tę dolegliwość często skarżą się na ból w nogach występujący w czasie chodzenia. Chora kończyna może mieć również sine zabarwienie oraz temperaturę niższą od reszty ciała.

Amputacja kończyny objętej procesem chorobowym jest konieczna tylko wtedy, gdy inne interwencje chirurgiczne nie przynoszą oczekiwanego efektu.

Amputacja w następstwie stopy cukrzycowej

Powikłania spowodowane cukrzycą są jedną z najczęstszych przyczyn amputacji kończyny dolnej lub w obrębie stopy. Mimo ciągle starzejącego się społeczeństwa oraz wzrastającej liczby chorych na cukrzyce na świecie ilość związanych z tym schorzeniem amputacji kończyn dolnych pozostaje bez zmian - zawdzięcza się to rozwojowi medycyny oraz nowoczesnym sposobom leczenia. Niestety według ostatnich danych spośród 31 krajów, Polska zajeła dziesiątą pozycję pod względem największej liczby amputacji w obrębie kończyn dolnych spowodowanych cukrzycą.

Cukrzyca jest przyczyną wielu zaburzeń wzajemnie na siebie oddziałujących:

- zaburzona funkcja gruczołów potowych może powodować, że skóra kończyn dolnych staje się sucha i podatna na zranienia

- uszkodzenie nerwów powoduje, że chory nie czuje, gdy dochodzi do powstania otarć i zranień

- upośledzony zostaje proces gojenia ran

- długotrwałe obciążanie zranionych miejsc może spowodować ich powiększanie się, powstanie stanu zapalnego oraz obumieranie tkanek

Dodatkowo występuje ryzyko rozprzestrzeniania się stanu zapalnego na dalsze części kończyny. Zaburzenia krążenia u chorych na cukrzycę mogą również doprowadzić do martwicy tkanek.

Amputacja wskutek ciężkiego wypadku

Ilość amputacji spowodowanych wypadkami - w pracy lub komunikacyjnymi - należą w krajach rozwijających się do jednej z głównych przyczyn amputacji. Pomimo rozwoju medycyny czasami uszkodzenia nerwów, naczyń krwionośnych, tkanek miękkich i kości są tak duże, że lekarze muszą podjąć decyzję o amputacji kończyny.

Amputacja z powodu choroby nowotworowej

Czasami przebieg choroby nowotworowej zmusza lekarzy do podjęcia decyzji o amputacji. W takim przypadku do odjęcia kończyny dochodzi najczęściej w okolicy stawu kolanowego lub biodrowego. Wysokie amputacje przeprowadzone w obszarze biodra i miednicy stanowią około połowy przypadków. W takiej sytuacji przeprowadzona amputacja ma na celu zapobieganie rozprzestrzeniania się komórek nowotworowych na inne regiony ciała i tym samym ratowanie życia pacjenta.

Amputacja wskutek infekcji

Po tym, jak w roku 1877 Louis Pasteur opisał działanie antybiotyku ilość amputacji spowodowanych infekcjami znacząco zmalała. Ciągle rosnące higieniczne standardy służby zdrowia oraz szczepienia przeciwko tężcowi także są powodem tendencji spadkowej przeprowadzanych amputacji.

Już podczas niewielkiego zranienia warto zwrócić uwagę na objawy stanu zapalnego - zaczerwienienie, obrzęk, gorączka i ból zranionej okolicy.

Sprawdzaj regularnie, czy twoje szczepienie przeciwko tężcowi jest aktualne - według Instytutu Roberta Kocha w Berlinie szczepienie powinno być odnawiane co dziesięć lat, a w przypadku pacjentów z ranami nawet częściej.



Powiązane tematy